Oliver Onions

Ένα σπίτι μπορεί να σε κερδίσει με χαρές που δεν ήξερες ότι σου έλειπαν.

Τα ταβάνια ήταν ψηλά κι αχνά ζωγραφισμένα μ’ ένα παλιακό μοτίβο αστεριών· ακόμα και τα περιζώματα που στένευαν σταδιακά στο σιδερένιο του τζάκι ήταν σχεδιασμένα με τόση φινέτσα, σαν κοσμήματα· κι ο Όλερον τριγύριζε στα δωμάτια τρίβοντας τα χέρια του και κάθε τόσο κοντοστεκόταν μόνο και μόνο για ν’ απολαύσει το θέαμα από λευκό δωμάτιο σε λευκό δωμάτιο… «Τι ωραία, τι ωραία!» μονολόγησε. «Πολύ θα ’θελα να ξέρω πώς θα της φανεί της Έλσι Μπένγκαου!» Αγόρασε έναν σύρτη και μια κλειδαριά Γέιλ για την πόρτα του και απομόνωσε το διαμέρισμά του από το υπόλοιπο οίκημα. Τώρα, αν ήθελε να διαβάσει ένα βιβλίο στο κρεβάτι, μπορούσε να πάρει το βιβλίο του από το διπλανό δωμάτιο.