Το τρίτο στεφάνι
Costas Taktsis, 1962
Δύο γυναίκες αφηγούνται τη ζωή τους σε μια Ελλάδα που αλλάζει, μέσα από οικογενειακές συγκρούσεις, προσωπικές επιθυμίες και την πίεση της ιστορίας.
Costas Taktsis
Ο Ταχτσής δίνει το μυθιστόρημα σε δύο διαφορετικές πρωτοπρόσωπες φωνές, με την οικειότητα μιας εξομολόγησης.
Ατμόσφαιρα: οικογένεια, αντίσταση και κοινωνία.
Ένα οικογενειακό παράπονο ξεχειλίζει σε μια απρόσμενη εξομολόγηση.
Δε μπορώ, όχι, δε μπορώ να την υποφέρω πια!… Τι πληγή είν’ αυτή που μου ’στειλες, θε μου; Τι αμαρτίες έχω κάνει για να με τιμωρείς τόσο σκληρά; Ως πότε θα την έχω στην καμπούρα μου; Ως πότε θα ’μαι υποχρεωμένη να την ανέχομαι, να βλέπω τη μούρη της, ν’ ακούω τη φωνή της, ως πότε; Δε θα βρεθεί επιτέλους κανένας στραβός χριστιανός να την πάρει, ν’ απαλλαγώ απ’ αυτό το έκτρωμα της φύσεως, που μ’ άφησε ο πατέρας της για να μ’ εκδικηθεί – που χαΐρι και προκοπή να μη δουν εκείνοι που δε μ’ άφησαν να κάνω την έκτρωση!… Βιβλία — Costas Taktsis
Συγγραφείς που μπορεί να σου αρέσουν
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Το BookFeed είναι μια ροή με αποσπάσματα από βιβλία. Μαθαίνει τι σου αρέσει και σε βοηθά να βρεις το επόμενο βιβλίο σου.
Άνοιξε το BookFeedΔωρεάν, χωρίς εγγραφή.