Kaliane Bradley

When the impossible arrives in the tone of an office memo.

«Ποτέ δεν αναφερόταν στον εαυτό της χρησιμοποιώντας τη λέξη “πρόσφυγας”, ούτε καν “πρώην πρόσφυγας”» πρόσθεσα. «Είναι αρκετά παράξενο να ακούω τους ανθρώπους να το λένε αυτό». «Οι άνθρωποι με τους οποίους θα δουλεύεις επίσης είναι απίθανο να χρησιμοποιούν τον όρο. Προτιμούμε το “εκπατρισμένος”. Για να απαντήσω στην ερώτησή σου, είμαι η υφυπουργός Εκπατρισμού». «Και οι εκπατρισμένοι έρχονται από…;» «Την ιστορία». «Συγγνώμη;» Η Αντέλα σήκωσε τους ώμους της. «Ταξιδεύουμε στον χρόνο» είπε, λες και περιέγραφε μια καφετιέρα. «Καλώς ήρθες στο Υπουργείο». ———— Όποιος έχει παρακολουθήσει ποτέ ταινία με ταξίδια στον χρόνο ή έχει διαβάσει βιβλίο με ταξίδια στον χρόνο ή έχει αφαιρεθεί μέσα σε ένα μέσο μαζικής μεταφοράς που έχει καθυστερήσει σκεπτόμενος την έννοια του ταξιδιού στον χρόνο θα γνωρίζει ότι από τη στιγμή που αρχίζεις να συλλογίζεσαι τους φυσικούς νόμους του πράγματος έχεις να κάνεις με σκέτη μούφα.