Gillian Flynn

Gillian Flynn writes about people who lie well, especially to themselves, and the families that made them that way. Her books share a cold, quick pleasure: you get inside a sharp, unreliable voice and keep finding the floor has been moved. Start with «Sharp Objects» for the heat and the hometown, or «Gone Girl» for the marriage and the fury. Both are nasty in the best sense, and neither lets you settle.

Feels like dread, unease and love.

Start with Το κορίτσι που εξαφανίστηκε.

Flynn wrote for Entertainment Weekly as its TV critic for years before Sharp Objects became her debut novel, published in 2006. The Greek edition you're reading carries a 2012 date.

Οι ερωτήσεις που δεν έκανες ποτέ φωναχτά, και γιατί μένουν να κρέμονται.

Τι σκέφτεσαι, Έιμι; Αυτή είναι η ερώτηση που έκανα πιο συχνά κατά τη διάρκεια του γάμου μας, έστω κι αν την έκανα από μέσα μου και όχι στο πρόσωπο που θα μπορούσε να μου απαντήσει. Φαντάζομαι πως αυτές οι ερωτήσεις μαζεύονται σαν σύννεφα που προμηνύουν καταιγίδα πάνω από όλους τους γά- RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE= G I L L I A N F L Y N N 14 μους: Τι σκέφτεσαι; Τι νιώθεις; Ποιος είσαι; Τι κάναμε ο ένας στον άλλον; Τι θα κάνουμε ο ένας στον άλλον; Τα μάτια μου άνοιξαν απότομα στις έξι π.μ. ακριβώς – χωρίς να τρεμοπαίξω τις βλεφαρίδες, χωρίς να τα ανοιγοκλείσω προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω πού βρισκόμουν.

Excerpt from Το κορίτσι που εξαφανίστηκε, Gillian Flynn, Μεταίχμιο 2012. Quoted for discovery. Source Rights & removals