Φιλ Νάιτ

When the finish line is yours to draw, what counts as progress?

Εδώ που τα λέμε, ελάχιστες ιδέες μπορούν να θεωρηθούν τόσο τρελές όσο η πιο αγαπημένη μου ασχολία, το τρέξιμο. Είναι δύσκολο. Είναι επώδυνο. Είναι επικίνδυνο. Οι ανταμοιβές είναι λίγες και καθόλου εγγυημένες. Όταν τρέχεις σ’ έναν οβάλ στίβο ή σ’ έναν άδειο δρόμο, δεν έχεις πραγματικό προορισμό. Ή τουλάχιστον δεν έχεις κανέναν προορισμό που θα μπορούσε να δικαιολογήσει πλήρως την προσπάθεια. Η ίδια η πράξη γίνεται ο προορισμός. Δεν είναι απλώς ότι δεν υπάρχει γραμμή τερματισμού. Είναι ότι τη γραμμή τερματισμού την ορίζεις εσύ. Όποιες απολαύσεις ή οφέλη αποκομίζεις από το τρέξιμο πρέπει να τα βρεις μέσα σου. Καθετί εξαρτάται από το πώς το διατυπώνεις, πώς το πουλάς στον εαυτό σου.