Ο ψιθυριστής των αλόγων
Nicholas Evans, 1995
★ 3,87 από 63,1 χιλ. βαθμολογίες στο Goodreads
Ένας καουμπόι της Μοντάνα έχει το χάρισμα να ημερεύει άλογα που όλοι οι άλλοι έχουν ξεγράψει. Μια οικογένεια από τη Νέα Υόρκη οδηγεί δυτικά για να τον βρει. Η τρυφερότητα και η λαχτάρα δίνουν τον τόνο σε μια συναισθηματική ιστορία, με χιούμορ, αναμνήσεις και ελπίδα για μια οικογένεια που αναζητά νέο τόπο.
Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, λαχτάρα και ελπίδα. Μιλά για το σπίτι και τη μνήμη.
Σε ποιον ταιριάζει
Μπορεί να σου αρέσει αν σε αγγίζουν οι ιστορίες για δεσμούς ανάμεσα σε ανθρώπους και άλογα, και σε τραβά η ατμόσφαιρα της Μοντάνα. Να ξέρεις πως αρκετοί βρίσκουν την πλοκή προβλέψιμη, ενώ η απιστία και το τέλος δυσαρεστούν ορισμένους αναγνώστες.
Γιατί να το διαβάσεις
Διάβασέ το για μια ιστορία αποκατάστασης που συνδέει ένα άλογο, ένα κορίτσι και μια οικογένεια σε μια διαδρομή προς τη Μοντάνα. Η αφήγηση δίνει χώρο στη μνήμη, στη λαχτάρα και στην ελπίδα.
Μια σελίδα από το βιβλίο
Η χαρά να ξυπνάς πρώτος μετά την πρώτη χιονόπτωση.
There was snow. The first fall of winter. And from the laterals of the fence up by the pond she could tell there must be almost a foot of it. With no deflecting wind, it was perfect and driftless, heaped in comical proportion on the branches of the six small cherry trees her father had planted last year. A single star shone in a wedge of deep blue above the woods. The girl looked down and saw a lace of frost had formed on the lower part of the window and she placed a finger on it, melting a small hole. She shivered, not from the cold, but from the thrill that this transformed world was for the moment entirely hers. And she turned and hurried to get dressed. Τι λένε οι αναγνώστες
Η πορεία ανάρρωσης της κοπέλας και του αλόγου συγκινεί πολλούς αναγνώστες και τους παρασύρει συναισθηματικά, ενώ πολλοί επαινούν το σκηνικό της Μοντάνα. Άλλοι αντιπαθούν την Άνι και τη μοιχεία, βρίσκουν την ιστορία προβλέψιμη και το τέλος παράξενο ή απογοητευτικό.
Nicholas Evans.Ο Έβανς ήταν Βρετανός δημοσιογράφος και τηλεοπτικός παραγωγός, όχι καουμπόι. Ο «Ψιθυριστής των αλόγων» ήταν το πρώτο του μυθιστόρημα και έχει πουλήσει πάνω από δεκαπέντε εκατομμύρια αντίτυπα.
Βιβλία με παρόμοια αίσθηση
Πού θα το βρεις
Από κάποιους από αυτούς τους συνδέσμους παίρνουμε μια μικρή προμήθεια, χωρίς επιπλέον κόστος για σένα. Έτσι το BookFeed μένει δωρεάν.
Ερωτήσεις αναγνωστών
- Μου ταιριάζει το «Ο ψιθυριστής των αλόγων»;
- Μπορεί να σου αρέσει αν σε αγγίζουν οι ιστορίες για δεσμούς ανάμεσα σε ανθρώπους και άλογα, και σε τραβά η ατμόσφαιρα της Μοντάνα. Να ξέρεις πως αρκετοί βρίσκουν την πλοκή προβλέψιμη, ενώ η απιστία και το τέλος δυσαρεστούν ορισμένους αναγνώστες.
- Πώς είναι το «Ο ψιθυριστής των αλόγων»;
- Η τρυφερότητα και η λαχτάρα δίνουν τον τόνο σε μια συναισθηματική ιστορία, με χιούμορ, αναμνήσεις και ελπίδα για μια οικογένεια που αναζητά νέο τόπο. Ατμόσφαιρα: τρυφερότητα, λαχτάρα και ελπίδα. Μιλά για το σπίτι και τη μνήμη.
- Τι να διαβάσω μετά το «Ο ψιθυριστής των αλόγων»;
- Αν σου άρεσε το «Ο ψιθυριστής των αλόγων», δοκίμασε «The Notebook» (Nicholas Sparks), «Better Than the Movies» (Lynn Painter) και «Tribute» (Nora Roberts).
Μια γεύση από τη ροή
The case for a small life, made by a man who has lived one.
I am nothing special; of this I am sure. I am a common man with common thoughts, and I’ve led a common life. There are no monuments dedicated to me and my name will soon be forgotten, but I’ve loved another with all my heart and soul, and to me, this has always been enough.
The Notebook · Nicholas Sparks
A mother, a sundress, a stolen base: the anatomy of a kept memory.
All the neighborhood kids played kickball in the street for hours that night, and the adults even joined us for a game. At one point, my mother was high-fiving Michael after stealing home base in her floral sundress and wedge sandals. That moment was pressed in my memories like a yellowed photograph in an antique album.
Better Than the Movies · Lynn Painter
Τι χρειάζεται για να κοιτάξεις ένα ερείπιο και να δεις την επόμενη άνοιξη.
Standing, she scanned the ruined lawns, the sagging fences, the sad old barn that stood soot gray and scarred from weather. There had been chickens once—or so she’d been told—a couple of pretty horses, tidy fields of crops, a small, thriving grove of fruit trees. She wanted to believe—maybe needed to believe—she could bring all that back. That by the next spring, and all the springs after, she could stand here and look at all the budding, the blooming, the business of what had been her grandmother’s.
Tribute · Nora Roberts
Διάβασε σελίδες από βιβλία σαν αυτό, μία τη φορά
Συνέχισε στη ροή