Ζιζέλ Πελικό

Η αγάπη σε στηρίζει, μα μπορεί και να σε αφήσει απροστάτευτη.

Η ιδέα μου για τη ζωή γεννήθηκε, πιστεύω, με την τελευταία πνοή της Μαμάς, όταν ο Μπαμπάς, γερμένος από πάνω της, μουρμούρισε το όνομά της ενώ εγώ πίεζα τον ώμο της παρακαλώντας τη να ξυπνήσει. Ένιωσα την αγάπη να με διαπερνά, μια απεριόριστη αγάπη που εκείνη τη στιγμή ήταν πιο δυνατή από τον θάνατο. Αυτό το συναίσθημα με έσωσε, με στήριξε και αναμφίβολα με παραπλάνησε, με τύφλωσε, δεδομένων όσων πέρασα αργότερα με τον Ντομινίκ.