Κε-Μινγκ Λιν

Η φροντίδα μάς κρατά όρθιους και μας στρέφει ο ένας προς τον άλλον.

Και όμως, όσο πληγωμένοι και αν είμαστε, επιβιώνουμε. Επιβιώνουμε όχι μόνο λόγω της έμφυτής μας ικανότητας στην άρνηση και στο να καθησυχάζουμε τον εαυτό μας, αλλά, το πιο σημαντικό, επειδή δεν είμαστε μόνοι μας σε όλο αυτό και διότι νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον. Είναι βαθιά ριζωμένο στη φύση μας –στα ίδια τα γονίδιά μας– να νοιαζόμαστε, να θέλουμε οι άνθρωποι γύρω μας να πονάνε λιγότερο, να αισθάνονται ασφαλείς, να νιώθουν πλήρεις. Με άλλα λόγια, έχουμε μέσα μας την παρόρμηση να θεραπεύουμε τους άλλους, και καταφεύγουμε στους άλλους για να κάνουν το ίδιο μ’ εμάς.