Georgie Tilney

Όταν η φαντασίωση καταλήγει να γίνεται κατηγορία προς τον εαυτό σου.

Και μια μέρα ανοίγει η πόρτα και το καμπανάκι της κουδουνίζει απαλά, αναγγέλλοντας την είσοδο κάποιου πελάτη. Σηκώνεις τα μάτια και αντικρίζεις έναν εμφανώς έξυπνο αλλά παραδόξως συνεσταλμένο άντρα. Τον αναγνωρίζεις. Είναι ένας από τους αγαπημένους σου συγγραφείς! «Ελπίζω να με συγχωρήσετε» λέει εκείνος. «Το βιβλιοπωλείο αυτό πουλά τα βιβλία μου περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Έπρεπε λοιπόν να έρθω και να ευχαριστήσω τον άνθρωπο που τα προτείνει στους πελάτες σας». Κι έτσι απλά, περνάς όλη την υπόλοιπη μέρα σου μες στην καλή χαρά. Τέλειο! Μόνο που δεν είναι αληθινό. Απλώς είναι κάτι που σε βοηθάει να ξεχαστείς από τη μόνιμη απογοήτευση που αισθάνεσαι συνεχώς. Εκείνη την απογοήτευση που σε γεμίζει τρομερές ενοχές, αφού εσύ φταις που η ζωή σου είναι έτσι όπως είναι, σωστά;